Opis
Teatr Anatomiczny w Padwie to najstarszy stały teatr anatomiczny na świecie: drewniany lej zbudowany w 1594 roku wewnątrz Palazzo del Bo, gdzie przez blisko trzy stulecia studenci medycyny obserwowali z góry sekcje zwłok. Przetrwał w nienaruszonym stanie i można go zobaczyć podczas wizyt z przewodnikiem po Bo.
Ma kształt odwróconego stożka na planie elipsy: sześć nakładających się pierścieni galerii z balustradami z rzeźbionego orzecha, które ciasno wznoszą się wokół stołu sekcyjnego. Na dole pierwszy pierścień ma zaledwie trzy metry szerokości, na górze około siedmiu i pół.
Przestrzeń wymierzono co do centymetra: między balustradą a kolejnym stopniem zostaje 40 centymetrów. Studenci tłoczyli się na najwyższych pierścieniach; na dole, wokół stołu, siedzieli rektorzy i kilku szlachciców. Do dziś zachowało się rzeźbione orzechowe krzesło, na którym siadał profesor.
Do teatru wchodzi się przez małe drzwiczki z Sali Medycyny w Bo. Nad nimi łacińska inskrypcja wyjaśnia sens tego miejsca: „Mors ubi gaudet succurrere vitae”, „gdzie śmierć z radością przychodzi z pomocą życiu”.
Teatr narodził się ze skargi. Niemieccy studenci medycyny narzekali, że nie mają odpowiedniego miejsca, by śledzić lekcje anatomii, i chirurg Girolamo Fabrizio z Acquapendente postanowił go zbudować. Do tego czasu używano drewnianego teatru rozbieranego i składanego co roku.
Lekcje miały w sobie naprawdę coś teatralnego. Zwłoki, zawsze skazańca, okrywał żałobny całun, a głowę czarny welon. Gdy wszedł profesor, sługa je odsłaniał i zapalał dwa kandelabry u końców stołu, podczas gdy reszta sali pozostawała w ciemności.
Przez wieki okna pozostawały zamknięte, a światło dawały tylko świece, w tym osiem gromnic trzymanych w dłoniach przez tyluż studentów. Aby rozluźnić atmosferę, lekcji często towarzyszyła muzyka na żywo. Ruchomy dach wypuszczał nieprzyjemne zapachy.
W 1845 roku otwarto okna, a balustrady, do tej pory z lśniącego orzecha, pomalowano na biało. Teatr przestał działać w 1872 roku, gdy egzekucje, a więc i zwłoki do badań, stały się coraz rzadsze.
Koniecznie zobacz
• Odwrócony stożek.
• Balustrady z rzeźbionego orzecha.
• Orzechowe krzesło profesora.
• Inskrypcję „Mors ubi gaudet succurrere vitae”.
Czy wiesz, że…?
W 1596 roku dekret doży Marina Grimaniego uczynił lekcje anatomii bezpłatnymi dla wszystkich studentów.
Po Padwie podobne teatry anatomiczne powstały na wielu europejskich uniwersytetach.
Ma kształt odwróconego stożka na planie elipsy: sześć nakładających się pierścieni galerii z balustradami z rzeźbionego orzecha, które ciasno wznoszą się wokół stołu sekcyjnego. Na dole pierwszy pierścień ma zaledwie trzy metry szerokości, na górze około siedmiu i pół.
Przestrzeń wymierzono co do centymetra: między balustradą a kolejnym stopniem zostaje 40 centymetrów. Studenci tłoczyli się na najwyższych pierścieniach; na dole, wokół stołu, siedzieli rektorzy i kilku szlachciców. Do dziś zachowało się rzeźbione orzechowe krzesło, na którym siadał profesor.
Do teatru wchodzi się przez małe drzwiczki z Sali Medycyny w Bo. Nad nimi łacińska inskrypcja wyjaśnia sens tego miejsca: „Mors ubi gaudet succurrere vitae”, „gdzie śmierć z radością przychodzi z pomocą życiu”.
Teatr narodził się ze skargi. Niemieccy studenci medycyny narzekali, że nie mają odpowiedniego miejsca, by śledzić lekcje anatomii, i chirurg Girolamo Fabrizio z Acquapendente postanowił go zbudować. Do tego czasu używano drewnianego teatru rozbieranego i składanego co roku.
Lekcje miały w sobie naprawdę coś teatralnego. Zwłoki, zawsze skazańca, okrywał żałobny całun, a głowę czarny welon. Gdy wszedł profesor, sługa je odsłaniał i zapalał dwa kandelabry u końców stołu, podczas gdy reszta sali pozostawała w ciemności.
Przez wieki okna pozostawały zamknięte, a światło dawały tylko świece, w tym osiem gromnic trzymanych w dłoniach przez tyluż studentów. Aby rozluźnić atmosferę, lekcji często towarzyszyła muzyka na żywo. Ruchomy dach wypuszczał nieprzyjemne zapachy.
W 1845 roku otwarto okna, a balustrady, do tej pory z lśniącego orzecha, pomalowano na biało. Teatr przestał działać w 1872 roku, gdy egzekucje, a więc i zwłoki do badań, stały się coraz rzadsze.
Koniecznie zobacz
• Odwrócony stożek.
• Balustrady z rzeźbionego orzecha.
• Orzechowe krzesło profesora.
• Inskrypcję „Mors ubi gaudet succurrere vitae”.
Czy wiesz, że…?
W 1596 roku dekret doży Marina Grimaniego uczynił lekcje anatomii bezpłatnymi dla wszystkich studentów.
Po Padwie podobne teatry anatomiczne powstały na wielu europejskich uniwersytetach.