Opis
Most San Lorenzo to rzymski most z I wieku p.n.e. ukryty pod via San Francesco w centrum Padwy, między Palazzo Bo a prefekturą. Rzekę, nad którą był przerzucony, zasypano, ale jego łuki wciąż są nienaruszone pod poziomem ulicy.
Inskrypcja datuje go na lata 47–30 p.n.e. Ma około 53 metrów długości i ponad 8 szerokości, a opiera się na trzech obniżonych łukach, znacznie bardziej płaskich niż ulubiony przez Rzymian półokrąg, oraz na bardzo smukłych filarach o grubości 1,7 metra: starożytny świat nie zbudował niczego smuklejszego.
Był jednym z czterech mostów, którymi rzymska Padwa przekraczała rzekę Medoacus, w której korycie popłynęło potem Bacchiglione. Łuk wschodni był widoczny do połowy XX wieku, kiedy zasypano kanał; łuki można zwiedzać, schodząc do przejścia podziemnego, w wyznaczonych godzinach.
Inskrypcja datuje go na lata 47–30 p.n.e. Ma około 53 metrów długości i ponad 8 szerokości, a opiera się na trzech obniżonych łukach, znacznie bardziej płaskich niż ulubiony przez Rzymian półokrąg, oraz na bardzo smukłych filarach o grubości 1,7 metra: starożytny świat nie zbudował niczego smuklejszego.
Był jednym z czterech mostów, którymi rzymska Padwa przekraczała rzekę Medoacus, w której korycie popłynęło potem Bacchiglione. Łuk wschodni był widoczny do połowy XX wieku, kiedy zasypano kanał; łuki można zwiedzać, schodząc do przejścia podziemnego, w wyznaczonych godzinach.