Opis
Palazzo Zabarella to średniowieczny pałac szlachecki na rogu Via Zabarella i Via San Francesco, w centrum Padwy, znany przede wszystkim z dużych wystaw sztuki Fundacji Bano, często poświęconych włoskim malarzom XIX i XX wieku.
Z zewnątrz wyróżnia się kwadratowa wieża z XII–XIII wieku: u podstawy sześć warstw dużych bloków trachitu i wapienia z odzysku, wyżej cegła. Wewnątrz zachowały się dekoracje klasycystyczne, malowane także przez Francesca Hayeza w latach 1818–1819.
Pałac należał do rodu da Carrara, a potem przez ponad cztery stulecia do Zabarellów. W murach mieszają się ponownie użyte cegły i kamienie rzymskie, może również po to, by pokazać zamożność właścicieli.
Ostatni z Zabarellów, Giacomo, zmarł bezdzietnie w 1846 roku. Od 1920 roku w pałacu mieścił się bank, potem klub; po prawie dziesięciu latach konserwacji i wykopalisk archeologicznych otwarto go ponownie w 1996 roku.
Z zewnątrz wyróżnia się kwadratowa wieża z XII–XIII wieku: u podstawy sześć warstw dużych bloków trachitu i wapienia z odzysku, wyżej cegła. Wewnątrz zachowały się dekoracje klasycystyczne, malowane także przez Francesca Hayeza w latach 1818–1819.
Pałac należał do rodu da Carrara, a potem przez ponad cztery stulecia do Zabarellów. W murach mieszają się ponownie użyte cegły i kamienie rzymskie, może również po to, by pokazać zamożność właścicieli.
Ostatni z Zabarellów, Giacomo, zmarł bezdzietnie w 1846 roku. Od 1920 roku w pałacu mieścił się bank, potem klub; po prawie dziesięciu latach konserwacji i wykopalisk archeologicznych otwarto go ponownie w 1996 roku.