Opis
Oratorium San Rocco to niewielki XVI-wieczny budynek obok kościoła Santa Lucia w centrum Padwy, niedaleko via San Rocco. Było siedzibą bractwa świętego Rocha; dziś należy do miasta i odbywają się w nim wystawy czasowe.
Warto zobaczyć dolną salę, której ściany w latach 1536–1545 w całości pokryto freskami z dziejami św. Rocha. Namalowali je Domenico Campagnola, Stefano dall'Arzere i inni malarze działający wtedy w mieście. Na ołtarzu znajduje się Madonna ze świętymi Alessandra Maganzy z 1697 roku.
Piętro wyżej, w sali kapitulnej, zachowała się nastawa ołtarzowa ze złoconego stiuku autorstwa Tiziana Minia, zamówiona w 1535 roku, umieszczona między dwoma freskami Stefana dall'Arzere ze scenami z życia św. Łucji.
Oratorium powstało na miejscu „zrujnowanych” domów, które w 1525 roku Costanza de' Rossi kupiła dla bractwa. Po epoce napoleońskiej przeszło na własność państwa, aż na początku XX wieku kupiło je miasto.
Warto zobaczyć dolną salę, której ściany w latach 1536–1545 w całości pokryto freskami z dziejami św. Rocha. Namalowali je Domenico Campagnola, Stefano dall'Arzere i inni malarze działający wtedy w mieście. Na ołtarzu znajduje się Madonna ze świętymi Alessandra Maganzy z 1697 roku.
Piętro wyżej, w sali kapitulnej, zachowała się nastawa ołtarzowa ze złoconego stiuku autorstwa Tiziana Minia, zamówiona w 1535 roku, umieszczona między dwoma freskami Stefana dall'Arzere ze scenami z życia św. Łucji.
Oratorium powstało na miejscu „zrujnowanych” domów, które w 1525 roku Costanza de' Rossi kupiła dla bractwa. Po epoce napoleońskiej przeszło na własność państwa, aż na początku XX wieku kupiło je miasto.