Opis
Muzeum Diecezjalne w Padwie zajmuje sale Pałacu Biskupiego obok katedry: to podróż przez tysiąc lat padewskiej sztuki sakralnej, od srebrnego kałamarza z IX wieku po Tiepolów, w ozdobionych freskami salach, które same w sobie są warte wizyty.
Sercem jest monumentalna Sala Biskupów: na ścianach ciągną się portrety pierwszych stu biskupów Padwy, od świętego Prosdocymusa po Pietra Barozziego, namalowane przez Bartolomea Montagnę na początku XVI wieku. Jest tu też portret Francesca Petrarki, zdjęty ze ściany padewskiego domu poety.
Z sali przechodzi się do kaplicy Santa Maria degli Angeli, zbudowanej w 1495 roku dla samego Barozziego: ściany pokrywają freski z Credo Apostołów, a na ołtarzu stoi tryptyk Jacopa da Montagnana ze Zwiastowaniem i archaniołami.
W salach Belvedere wyróżnia się siedem tablic z Dziejami świętego Sebastiana Nicolò Semitecola z 1367 roku oraz dwie Madonny z Dzieciątkiem, Paola Veneziana i Giusta de' Menabuoi. Nieco dalej relikwiarz Krzyża ze złoconego srebra, wykonany w Danii.
Fresk zdjęty z zewnętrznej ściany baptysterium przedstawia portret chłopca. XVII i XVIII wiek reprezentują rzeźby Bonazzów, Święty Franciszek z Paoli Giambattisty Tiepola i obrazy jego syna Giandomenica.
Skarbiec katedry przechowuje najstarsze przedmioty: srebrny kałamarz z IX wieku, później przerobiony na naczynie na krzyżmo, krzyż procesyjny z 1228 roku i płytkę ze steatytu z XI wieku z błogosławiącym Chrystusem.
Warto zajrzeć też do sali szat liturgicznych: wśród złotych haftów jest komplet z herbem papieskim, podarowany katedrze przez Klemensa XIII, który przed wyborem na papieża był biskupem Padwy. W sali XIX-wiecznej mnóstwo wotów opowiada o pobożności ludowej.
Muzeum powstało na Jubileusz 2000 roku. Sala Biskupów, zniszczona w XIX i XX wieku, odzyskała dawny blask dzięki restauracji zakończonej w 2006 roku.
Sercem jest monumentalna Sala Biskupów: na ścianach ciągną się portrety pierwszych stu biskupów Padwy, od świętego Prosdocymusa po Pietra Barozziego, namalowane przez Bartolomea Montagnę na początku XVI wieku. Jest tu też portret Francesca Petrarki, zdjęty ze ściany padewskiego domu poety.
Z sali przechodzi się do kaplicy Santa Maria degli Angeli, zbudowanej w 1495 roku dla samego Barozziego: ściany pokrywają freski z Credo Apostołów, a na ołtarzu stoi tryptyk Jacopa da Montagnana ze Zwiastowaniem i archaniołami.
W salach Belvedere wyróżnia się siedem tablic z Dziejami świętego Sebastiana Nicolò Semitecola z 1367 roku oraz dwie Madonny z Dzieciątkiem, Paola Veneziana i Giusta de' Menabuoi. Nieco dalej relikwiarz Krzyża ze złoconego srebra, wykonany w Danii.
Fresk zdjęty z zewnętrznej ściany baptysterium przedstawia portret chłopca. XVII i XVIII wiek reprezentują rzeźby Bonazzów, Święty Franciszek z Paoli Giambattisty Tiepola i obrazy jego syna Giandomenica.
Skarbiec katedry przechowuje najstarsze przedmioty: srebrny kałamarz z IX wieku, później przerobiony na naczynie na krzyżmo, krzyż procesyjny z 1228 roku i płytkę ze steatytu z XI wieku z błogosławiącym Chrystusem.
Warto zajrzeć też do sali szat liturgicznych: wśród złotych haftów jest komplet z herbem papieskim, podarowany katedrze przez Klemensa XIII, który przed wyborem na papieża był biskupem Padwy. W sali XIX-wiecznej mnóstwo wotów opowiada o pobożności ludowej.
Muzeum powstało na Jubileusz 2000 roku. Sala Biskupów, zniszczona w XIX i XX wieku, odzyskała dawny blask dzięki restauracji zakończonej w 2006 roku.