Opis
Getto żydowskie w Padwie to labirynt wąskich uliczek tuż na południe od Piazza delle Erbe, w sercu miasta: od 1603 do 1797 roku mieszkali tu, zamykani na noc, padewscy Żydzi.
Przy Via San Martino e Solferino stoi synagoga rytu włoskiego, jedyna wciąż czynna. Przy Via delle Piazze synagoga niemiecka, podpalona przez faszystów w 1943 roku i odrestaurowana w 1998 roku, mieści Muzeum Żydowskiej Padwy.
Getto zamykano wieczorem czterema bramami, z których każdej pilnował jeden Żyd i jeden chrześcijanin. Przy kościele San Canziano zachowały się zawiasy jednej z bram; dwie tablice, po łacinie i po hebrajsku, przypominały Żydom o powrocie przed zachodem słońca.
Społeczność żydowska żyła w Padwie od średniowiecza, związana z handlem i uniwersytetem. Bramy getta zburzono w 1797 roku, kiedy upadek Republiki Weneckiej przyniósł Żydom pełne prawa obywatelskie.
Przy Via San Martino e Solferino stoi synagoga rytu włoskiego, jedyna wciąż czynna. Przy Via delle Piazze synagoga niemiecka, podpalona przez faszystów w 1943 roku i odrestaurowana w 1998 roku, mieści Muzeum Żydowskiej Padwy.
Getto zamykano wieczorem czterema bramami, z których każdej pilnował jeden Żyd i jeden chrześcijanin. Przy kościele San Canziano zachowały się zawiasy jednej z bram; dwie tablice, po łacinie i po hebrajsku, przypominały Żydom o powrocie przed zachodem słońca.
Społeczność żydowska żyła w Padwie od średniowiecza, związana z handlem i uniwersytetem. Bramy getta zburzono w 1797 roku, kiedy upadek Republiki Weneckiej przyniósł Żydom pełne prawa obywatelskie.