Opis
Kościół Santa Lucia to XVIII-wieczna świątynia przy Via Santa Lucia w Padwie, wzmiankowana już w 964 roku: za monumentalną fasadą kryje eleganckie wnętrze zaludnione przez dwunastu kamiennych apostołów i jest miejskim kościołem wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu.
W niszach sali stoją posągi apostołów dłuta Giovanniego i Antonia Bonazzów oraz innych rzeźbiarzy. Nad nimi monochromy Giacoma Cerutiego, zwanego „Pitocchetto”: Ewangeliści, patroni Padwy i doktorzy Kościoła, a wśród nich święty Łukasz Giambattisty Tiepola.
Wzdłuż nawy wiszą Ofiarowanie w świątyni Domenica Campagnoli i obraz Cerutiego z Matką Boską, świętym Rochem i świętą Łucją. Na prawym ołtarzu modląca się Madonna Sassoferrata.
3 czerwca 2012 roku wstrząs trzęsienia ziemi w Emilii uderzył w kościół, gdy w środku było około trzydziestu wiernych. Fasadzie groziło zawalenie: po długich pracach kościół otwarto ponownie w 2017 roku. Pochowano tu Lombarda della Setę, przyjaciela i ucznia Petrarki.
W niszach sali stoją posągi apostołów dłuta Giovanniego i Antonia Bonazzów oraz innych rzeźbiarzy. Nad nimi monochromy Giacoma Cerutiego, zwanego „Pitocchetto”: Ewangeliści, patroni Padwy i doktorzy Kościoła, a wśród nich święty Łukasz Giambattisty Tiepola.
Wzdłuż nawy wiszą Ofiarowanie w świątyni Domenica Campagnoli i obraz Cerutiego z Matką Boską, świętym Rochem i świętą Łucją. Na prawym ołtarzu modląca się Madonna Sassoferrata.
3 czerwca 2012 roku wstrząs trzęsienia ziemi w Emilii uderzył w kościół, gdy w środku było około trzydziestu wiernych. Fasadzie groziło zawalenie: po długich pracach kościół otwarto ponownie w 2017 roku. Pochowano tu Lombarda della Setę, przyjaciela i ucznia Petrarki.