Opis
Kościół Eremitów, pod wezwaniem świętych Filipa i Jakuba, to wielki średniowieczny kościół przy piazza Eremitani w Padwie, obok dawnego klasztoru, w którym dziś mieszczą się Musei Civici. Kryje pierwsze freski Andrei Mantegni oraz cykle Guarienta i Giusta de’ Menabuoi, od 2021 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Na zewnątrz fasada z dwuspadowym szczytem ma rozetę, a u dołu pozorną loggię z pięcioma kamiennymi łukami. Boczny portal od południa zdobi dwanaście płaskorzeźb z miesiącami roku, wyrzeźbionych w 1422 roku przez florentczyka Niccolò Baroncellego.
W środku jest jedna długa nawa nakryta drewnianym stropem w kształcie kadłuba statku. Po bokach wejścia stoją grobowce dwóch władców Padwy, Ubertina i Jacopa II z Carrary, wyrzeźbione w połowie XIV wieku przez Andriola de Santi. Na lewej ścianie wielkie mauzoleum Marca Mantovy Benavidesa jest dziełem Bartolomea Ammannatiego.
Najbardziej znanym skarbem jest Kaplica Ovetarich, na prawo od ołtarza, ozdobiona freskami w latach 1448–1457 przez Mantegnę, który na początku prac miał zaledwie siedemnaście lat.
Bombardowanie z 1944 roku zniszczyło ją niemal całkowicie: w całości ocalały tylko dwie sceny, zdjęte ze ściany około 1880 roku i zabezpieczone, Wniebowzięcie i Męczeństwo św. Krzysztofa. Reszta to mozaika złożonych na nowo fragmentów.
W kaplicy głównej zachowały się freski Guarienta z lat sześćdziesiątych XIV wieku: dzieje św. Filipa i św. Augustyna, a niżej, w monochromii, Planety i Wieki człowieka. W kaplicy Cortellierich resztki cyklu Giusta de’ Menabuoi ze Sztukami wyzwolonymi.
11 marca 1944 roku nalot anglo-amerykański trafił w kościół, położony blisko dworca i obok klasztoru używanego jako koszary. Fasada, strop i absyda zostały częściowo zniszczone. Po wojnie kościół odbudowano takim, jaki był, umieszczając na swoich miejscach materiały wydobyte z gruzów.
Cykl Mantegni trafił nawet do sądu. W 1457 roku zleceniodawczyni, Imperatrice Ovetari, pozwała go, bo we Wniebowzięciu namalował tylko ośmiu apostołów zamiast dwunastu; biegli przyznali mu rację: nie było dość miejsca.
Kościół widział znakomitych gości. Zatrzymał się tu w 1574 roku Henryk III Walezy, w drodze do Francji na koronację; modlił się tu jako student św. Franciszek Salezy; w klasztorze nocował Marcin Luter w drodze do Rzymu.
Koniecznie zobacz
• Kaplicę Ovetarich.
• Freski Guarienta.
• Grobowce Carrarów.
• Portal miesięcy.
Czy wiesz, że…?
W kościele spoczywa śpiewaczka i kompozytorka Barbara Strozzi.
Fra Giovanni degli Eremitani wykonał pierwszy strop w kształcie kadłuba około 1306 roku, z drewna, które zostało ze sklepienia Palazzo della Ragione.
Na zewnątrz fasada z dwuspadowym szczytem ma rozetę, a u dołu pozorną loggię z pięcioma kamiennymi łukami. Boczny portal od południa zdobi dwanaście płaskorzeźb z miesiącami roku, wyrzeźbionych w 1422 roku przez florentczyka Niccolò Baroncellego.
W środku jest jedna długa nawa nakryta drewnianym stropem w kształcie kadłuba statku. Po bokach wejścia stoją grobowce dwóch władców Padwy, Ubertina i Jacopa II z Carrary, wyrzeźbione w połowie XIV wieku przez Andriola de Santi. Na lewej ścianie wielkie mauzoleum Marca Mantovy Benavidesa jest dziełem Bartolomea Ammannatiego.
Najbardziej znanym skarbem jest Kaplica Ovetarich, na prawo od ołtarza, ozdobiona freskami w latach 1448–1457 przez Mantegnę, który na początku prac miał zaledwie siedemnaście lat.
Bombardowanie z 1944 roku zniszczyło ją niemal całkowicie: w całości ocalały tylko dwie sceny, zdjęte ze ściany około 1880 roku i zabezpieczone, Wniebowzięcie i Męczeństwo św. Krzysztofa. Reszta to mozaika złożonych na nowo fragmentów.
W kaplicy głównej zachowały się freski Guarienta z lat sześćdziesiątych XIV wieku: dzieje św. Filipa i św. Augustyna, a niżej, w monochromii, Planety i Wieki człowieka. W kaplicy Cortellierich resztki cyklu Giusta de’ Menabuoi ze Sztukami wyzwolonymi.
11 marca 1944 roku nalot anglo-amerykański trafił w kościół, położony blisko dworca i obok klasztoru używanego jako koszary. Fasada, strop i absyda zostały częściowo zniszczone. Po wojnie kościół odbudowano takim, jaki był, umieszczając na swoich miejscach materiały wydobyte z gruzów.
Cykl Mantegni trafił nawet do sądu. W 1457 roku zleceniodawczyni, Imperatrice Ovetari, pozwała go, bo we Wniebowzięciu namalował tylko ośmiu apostołów zamiast dwunastu; biegli przyznali mu rację: nie było dość miejsca.
Kościół widział znakomitych gości. Zatrzymał się tu w 1574 roku Henryk III Walezy, w drodze do Francji na koronację; modlił się tu jako student św. Franciszek Salezy; w klasztorze nocował Marcin Luter w drodze do Rzymu.
Koniecznie zobacz
• Kaplicę Ovetarich.
• Freski Guarienta.
• Grobowce Carrarów.
• Portal miesięcy.
Czy wiesz, że…?
W kościele spoczywa śpiewaczka i kompozytorka Barbara Strozzi.
Fra Giovanni degli Eremitani wykonał pierwszy strop w kształcie kadłuba około 1306 roku, z drewna, które zostało ze sklepienia Palazzo della Ragione.