Omschrijving
Het Santuario dell’Arcella, dat de Paduanen Sant’Antonino noemen, is de neogotische kerk van de wijk Arcella, ten noorden van het centrum van Padua, gebouwd rond de cel waar de heilige Antonius op 13 juni 1231 stierf.
Het hart van het heiligdom is de cel van het Sterven, omringd door kapellen. Boven op de klokkentoren prijkt een beeld van de heilige Antonius in lariksenhout, 5,5 meter hoog, in 1922 gesneden door Silvio Righetti. De kerk speelt met rood en wit, de kleuren van Padua.
Antonius, ziek, liet zich op een door ossen getrokken kar van Camposampiero naar Padua brengen. Hij hield halt bij het gasthuis van de clarissen, waar de broeders hem in een cel legden om hem aan de menigte te onttrekken. Hij stierf op zijn zesendertigste met de woorden ‘Video Dominum meum’, ‘ik zie mijn Heer’.
De huidige kerk werd in 1931 voltooid door Nino Gallimberti, die de koepel, het transept en de apsis toevoegde.
Het hart van het heiligdom is de cel van het Sterven, omringd door kapellen. Boven op de klokkentoren prijkt een beeld van de heilige Antonius in lariksenhout, 5,5 meter hoog, in 1922 gesneden door Silvio Righetti. De kerk speelt met rood en wit, de kleuren van Padua.
Antonius, ziek, liet zich op een door ossen getrokken kar van Camposampiero naar Padua brengen. Hij hield halt bij het gasthuis van de clarissen, waar de broeders hem in een cel legden om hem aan de menigte te onttrekken. Hij stierf op zijn zesendertigste met de woorden ‘Video Dominum meum’, ‘ik zie mijn Heer’.
De huidige kerk werd in 1931 voltooid door Nino Gallimberti, die de koepel, het transept en de apsis toevoegde.