Omschrijving
Palazzo Zabarella is een middeleeuws adellijk paleis op de hoek van de Via Zabarella en de Via San Francesco, in het centrum van Padua, vooral bekend om de grote kunsttentoonstellingen van de Fondazione Bano, vaak gewijd aan Italiaanse schilders van de negentiende en twintigste eeuw.
Van buiten valt de vierkante toren uit de twaalfde-dertiende eeuw op: onderaan zes lagen grote hergebruikte blokken trachiet en kalksteen, daarboven baksteen. Binnen zijn nog neoclassicistische decoraties bewaard, deels in 1818-1819 geschilderd door Francesco Hayez.
Het paleis was van de Da Carrara en daarna, ruim vier eeuwen lang, van de Zabarella. In de muren zitten hergebruikte bakstenen en Romeinse stenen door elkaar, misschien ook om de rijkdom van de eigenaars te tonen.
De laatste Zabarella, Giacomo, stierf in 1846 zonder kinderen. Vanaf 1920 zat er een bank in het paleis, later een club; na bijna tien jaar restauratie en archeologische opgravingen ging het in 1996 weer open.
Van buiten valt de vierkante toren uit de twaalfde-dertiende eeuw op: onderaan zes lagen grote hergebruikte blokken trachiet en kalksteen, daarboven baksteen. Binnen zijn nog neoclassicistische decoraties bewaard, deels in 1818-1819 geschilderd door Francesco Hayez.
Het paleis was van de Da Carrara en daarna, ruim vier eeuwen lang, van de Zabarella. In de muren zitten hergebruikte bakstenen en Romeinse stenen door elkaar, misschien ook om de rijkdom van de eigenaars te tonen.
De laatste Zabarella, Giacomo, stierf in 1846 zonder kinderen. Vanaf 1920 zat er een bank in het paleis, later een club; na bijna tien jaar restauratie en archeologische opgravingen ging het in 1996 weer open.