Omschrijving
Het Museo Diocesano van Padua beslaat de zalen van het bisschoppelijk paleis naast de Dom: een reis door duizend jaar Paduaanse religieuze kunst, van een zilveren inktpot uit de negende eeuw tot de Tiepolo's, in zalen vol fresco's die op zich al een bezoek waard zijn.
Het hart is de monumentale Zaal van de Bisschoppen: op de wanden staan de portretten van de eerste honderd bisschoppen van Padua, van de heilige Prosdocimus tot Pietro Barozzi, begin zestiende eeuw in fresco geschilderd door Bartolomeo Montagna. Hier hangt ook een portret van Francesco Petrarca, losgemaakt uit het Paduaanse huis van de dichter.
Vanuit de zaal loop je de kapel Santa Maria degli Angeli in, in 1495 gebouwd voor diezelfde Barozzi: de wanden zijn beschilderd met de Apostolische Geloofsbelijdenis en op het altaar staat een drieluik van Jacopo da Montagnana met de Annunciatie en de aartsengelen.
In de Belvedere-zalen vallen de zeven panelen met de Verhalen van de heilige Sebastiaan van Nicolò Semitecolo uit 1367 op, en twee Madonna's met Kind, van Paolo Veneziano en van Giusto de' Menabuoi. Iets verderop staat een kruisreliekhouder van verguld zilver, van Deense makelij.
Een fresco dat van een buitenmuur van het baptisterium is losgemaakt, toont een portret van een jongen. Voor de zeventiende en achttiende eeuw zijn er beelden van de Bonazza's, een Franciscus van Paola van Giambattista Tiepolo en schilderijen van zijn zoon Giandomenico.
De domschat bewaart de oudste voorwerpen: een zilveren inktpot uit de negende eeuw die later een vaatje voor het chrisma werd, een processiekruis uit 1228 en een tegel van speksteen uit de elfde eeuw met een zegenende Christus.
Ook de zaal met liturgische gewaden is de moeite waard: tussen het gouden borduurwerk zit het ornaat met pauselijk wapen dat Clemens XIII aan de kathedraal schonk; voordat hij paus werd, was hij bisschop van Padua. In de zaal van de negentiende eeuw vertelt een massa ex-voto's over de volksvroomheid.
Het museum ontstond voor het Jubeljaar 2000. De Zaal van de Bisschoppen, in de negentiende en twintigste eeuw in verval geraakt, kreeg haar pracht terug met de restauratie die in 2006 werd afgerond.
Het hart is de monumentale Zaal van de Bisschoppen: op de wanden staan de portretten van de eerste honderd bisschoppen van Padua, van de heilige Prosdocimus tot Pietro Barozzi, begin zestiende eeuw in fresco geschilderd door Bartolomeo Montagna. Hier hangt ook een portret van Francesco Petrarca, losgemaakt uit het Paduaanse huis van de dichter.
Vanuit de zaal loop je de kapel Santa Maria degli Angeli in, in 1495 gebouwd voor diezelfde Barozzi: de wanden zijn beschilderd met de Apostolische Geloofsbelijdenis en op het altaar staat een drieluik van Jacopo da Montagnana met de Annunciatie en de aartsengelen.
In de Belvedere-zalen vallen de zeven panelen met de Verhalen van de heilige Sebastiaan van Nicolò Semitecolo uit 1367 op, en twee Madonna's met Kind, van Paolo Veneziano en van Giusto de' Menabuoi. Iets verderop staat een kruisreliekhouder van verguld zilver, van Deense makelij.
Een fresco dat van een buitenmuur van het baptisterium is losgemaakt, toont een portret van een jongen. Voor de zeventiende en achttiende eeuw zijn er beelden van de Bonazza's, een Franciscus van Paola van Giambattista Tiepolo en schilderijen van zijn zoon Giandomenico.
De domschat bewaart de oudste voorwerpen: een zilveren inktpot uit de negende eeuw die later een vaatje voor het chrisma werd, een processiekruis uit 1228 en een tegel van speksteen uit de elfde eeuw met een zegenende Christus.
Ook de zaal met liturgische gewaden is de moeite waard: tussen het gouden borduurwerk zit het ornaat met pauselijk wapen dat Clemens XIII aan de kathedraal schonk; voordat hij paus werd, was hij bisschop van Padua. In de zaal van de negentiende eeuw vertelt een massa ex-voto's over de volksvroomheid.
Het museum ontstond voor het Jubeljaar 2000. De Zaal van de Bisschoppen, in de negentiende en twintigste eeuw in verval geraakt, kreeg haar pracht terug met de restauratie die in 2006 werd afgerond.