Omschrijving
Het Museo del Precinema vertelt hoe de wereld "naar de film" ging voordat de film bestond. Het zit in het Palazzo Angeli, met uitzicht op het Prato della Valle in Padua, en bewaart de collectie Minici Zotti: toverlantaarns, optische prenten, speelgoed en visuele trucs uit de achttiende en negentiende eeuw.
Het hart van de collectie zijn de toverlantaarns, de voorlopers van de projector, die het publiek moesten vermaken en onderwijzen. Er zijn exemplaren van elk type en elke herkomst, van de dubbele lantaarn van W. Tyler tot de Amerikaanse "The Pettibone", met hun originele, met de hand beschilderde glaasjes.
Daarnaast zie je optische prenten voor de Mondo Nuovo, die teruggaan tot de achttiende eeuw. Niet missen: de megaletoscoop uit 1864, bedacht door Carlo Ponti, een van de eerste fotografen die in Venetië werkten.
Een afdeling is gewijd aan stereoscopie en anaglyfen, beelden die uit het papier lijken te springen, met oude camera's en een camera obscura. Dan volgt optisch speelgoed met onmogelijke namen, zoals zoötroop, praxinoscoop, thaumatroop en fenakistiscoop: de eerste stappen van de animatie.
Het mooie is hoe weinig er veranderd is: deze machines werken volgens dezelfde principes als de tekenfilms en driedimensionale beelden van nu. Elke ontdekking in de optica werd toen meteen een spektakel voor het grote publiek, op pleinen en aan koninklijke hoven.
Het museum ontstond in 1998 uit de passie van Laura Minici Zotti, kunstenares en "lantarniste". Van de jaren zeventig tot 2010 reisde ze de wereld rond met haar toverlantaarnvoorstellingen, geïnspireerd op die uit het Victoriaanse tijdperk, precies zoals de lantarnisten in de negentiende eeuw deden.
In 2018, bij het twintigjarig bestaan van het museum, droeg ze de leiding over aan haar zoon Carlo Alberto, docent geschiedenis en techniek van de fotografie aan de Universiteit van Padua. Stukken uit de collectie zijn ook uitgeleend aan de Cinémathèque française in Parijs en het Museo Nazionale del Cinema in Turijn.
De collectie is zo gegroeid dat sommige delen, zoals het schimmentheater van het Parijse cabaret Le Chat Noir, alleen in hun geheel te zien zijn op tijdelijke tentoonstellingen elders. Het museum organiseert ook interactieve reizende tentoonstellingen.
Het hart van de collectie zijn de toverlantaarns, de voorlopers van de projector, die het publiek moesten vermaken en onderwijzen. Er zijn exemplaren van elk type en elke herkomst, van de dubbele lantaarn van W. Tyler tot de Amerikaanse "The Pettibone", met hun originele, met de hand beschilderde glaasjes.
Daarnaast zie je optische prenten voor de Mondo Nuovo, die teruggaan tot de achttiende eeuw. Niet missen: de megaletoscoop uit 1864, bedacht door Carlo Ponti, een van de eerste fotografen die in Venetië werkten.
Een afdeling is gewijd aan stereoscopie en anaglyfen, beelden die uit het papier lijken te springen, met oude camera's en een camera obscura. Dan volgt optisch speelgoed met onmogelijke namen, zoals zoötroop, praxinoscoop, thaumatroop en fenakistiscoop: de eerste stappen van de animatie.
Het mooie is hoe weinig er veranderd is: deze machines werken volgens dezelfde principes als de tekenfilms en driedimensionale beelden van nu. Elke ontdekking in de optica werd toen meteen een spektakel voor het grote publiek, op pleinen en aan koninklijke hoven.
Het museum ontstond in 1998 uit de passie van Laura Minici Zotti, kunstenares en "lantarniste". Van de jaren zeventig tot 2010 reisde ze de wereld rond met haar toverlantaarnvoorstellingen, geïnspireerd op die uit het Victoriaanse tijdperk, precies zoals de lantarnisten in de negentiende eeuw deden.
In 2018, bij het twintigjarig bestaan van het museum, droeg ze de leiding over aan haar zoon Carlo Alberto, docent geschiedenis en techniek van de fotografie aan de Universiteit van Padua. Stukken uit de collectie zijn ook uitgeleend aan de Cinémathèque française in Parijs en het Museo Nazionale del Cinema in Turijn.
De collectie is zo gegroeid dat sommige delen, zoals het schimmentheater van het Parijse cabaret Le Chat Noir, alleen in hun geheel te zien zijn op tijdelijke tentoonstellingen elders. Het museum organiseert ook interactieve reizende tentoonstellingen.