Omschrijving
De Specola is de hoge kantelentoren aan de Bacchiglione in Padua, die van gevangenis van een middeleeuwse tiran een sterrenwacht werd. Nu huisvest hij het Museo La Specola, met de instrumenten die de Paduaanse astronomen in 250 jaar geschiedenis gebruikten.
De toren, de Torlonga van het Castelvecchio, is bijna 50 meter hoog en telt 252 treden. In de achttiende eeuw werd hij omgebouwd tot een sterrenwacht met twee verdiepingen, elk met een eigen taak.
Op zo'n 16 meter hoogte ligt de Meridiaanzaal: hier werd de meridiaanlijn getrokken, die het exacte moment van de plaatselijke middag aangaf, en een groot muurkwadrant, precies op de noord-zuidas gericht, mat de doorgang van de hemellichamen. Het kwam in 1779 uit Engeland, per schip naar Venetië en daarna per boot.
Bovenin ligt de achthoekige Zaal van de Figuren, met hoge ramen om de hemel in alle richtingen te bekijken. De wanden zijn door Giacomo Ciesa beschilderd met astronomische onderwerpen, bedacht door de astronoom die de sterrenwacht wilde. De instrumenten stonden op wieltjes en gingen naar buiten op het terras, breder aan de zuidkant, de beste richting om vanaf ons halfrond de hemel te observeren.
De geschiedenis van de toren is allesbehalve rustig. Gebouwd als verdedigingswerk, werd hij in de dertiende eeuw verbouwd door Ezzelino III da Romano en werd hij berucht als gevangenis en martelplaats voor diens vijanden. De Carraresi bouwden er in de veertiende eeuw een nieuw kasteel omheen.
In 1761 besloot de Venetiaanse Senaat de Universiteit van Padua een sterrenwacht te geven. Abt Giuseppe Toaldo en architect Domenico Cerato kozen de oude toren, stevig en met vrij uitzicht naar het zuiden, en in 1777 was het werk klaar. Een gedenkplaat boven de deur herinnert aan de verandering van gevangenistoren in een plek om de hemel te bestuderen.
Toaldo liet in 1773 op de toren de eerste bliksemafleider op een openbaar gebouw van de Republiek Venetië plaatsen. In 1786 klom ook Goethe hierheen, die in zijn reisdagboek het uitzicht van bovenaf beschreef.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de toren gevorderd om vijandelijke vliegtuigen te spotten. Toen in 1942 de sterrenwacht van Asiago werd geopend, stopte de Specola met het observeren van de hemel en werd ze archief, bibliotheek en, sinds 1994, museum.
De toren, de Torlonga van het Castelvecchio, is bijna 50 meter hoog en telt 252 treden. In de achttiende eeuw werd hij omgebouwd tot een sterrenwacht met twee verdiepingen, elk met een eigen taak.
Op zo'n 16 meter hoogte ligt de Meridiaanzaal: hier werd de meridiaanlijn getrokken, die het exacte moment van de plaatselijke middag aangaf, en een groot muurkwadrant, precies op de noord-zuidas gericht, mat de doorgang van de hemellichamen. Het kwam in 1779 uit Engeland, per schip naar Venetië en daarna per boot.
Bovenin ligt de achthoekige Zaal van de Figuren, met hoge ramen om de hemel in alle richtingen te bekijken. De wanden zijn door Giacomo Ciesa beschilderd met astronomische onderwerpen, bedacht door de astronoom die de sterrenwacht wilde. De instrumenten stonden op wieltjes en gingen naar buiten op het terras, breder aan de zuidkant, de beste richting om vanaf ons halfrond de hemel te observeren.
De geschiedenis van de toren is allesbehalve rustig. Gebouwd als verdedigingswerk, werd hij in de dertiende eeuw verbouwd door Ezzelino III da Romano en werd hij berucht als gevangenis en martelplaats voor diens vijanden. De Carraresi bouwden er in de veertiende eeuw een nieuw kasteel omheen.
In 1761 besloot de Venetiaanse Senaat de Universiteit van Padua een sterrenwacht te geven. Abt Giuseppe Toaldo en architect Domenico Cerato kozen de oude toren, stevig en met vrij uitzicht naar het zuiden, en in 1777 was het werk klaar. Een gedenkplaat boven de deur herinnert aan de verandering van gevangenistoren in een plek om de hemel te bestuderen.
Toaldo liet in 1773 op de toren de eerste bliksemafleider op een openbaar gebouw van de Republiek Venetië plaatsen. In 1786 klom ook Goethe hierheen, die in zijn reisdagboek het uitzicht van bovenaf beschreef.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de toren gevorderd om vijandelijke vliegtuigen te spotten. Toen in 1942 de sterrenwacht van Asiago werd geopend, stopte de Specola met het observeren van de hemel en werd ze archief, bibliotheek en, sinds 1994, museum.