Omschrijving
Het Joodse getto van Padua is het doolhof van smalle straatjes vlak ten zuiden van de Piazza delle Erbe, in het hart van de stad: van 1603 tot 1797 woonden hier, ’s nachts opgesloten, de Joden van Padua.
Aan de Via San Martino e Solferino staat de synagoge van de Italiaanse ritus, de enige die nog in gebruik is. Aan de Via delle Piazze huisvest de Duitse synagoge, in 1943 door de fascisten in brand gestoken en in 1998 gerestaureerd, het Museum van het Joodse Padua.
Het getto werd ’s avonds afgesloten met vier poorten, elk bewaakt door een Jood en een christen. Bij de kerk San Canziano zitten nog de scharnieren van een poort; twee gedenkstenen, in het Latijn en in het Hebreeuws, herinnerden de Joden eraan voor zonsondergang terug te keren.
De Joodse gemeenschap woonde al sinds de middeleeuwen in Padua, verbonden met de handel en de universiteit. De poorten van het getto werden in 1797 neergehaald, toen de val van de Republiek Venetië de Joden volledige burgerrechten bracht.
Aan de Via San Martino e Solferino staat de synagoge van de Italiaanse ritus, de enige die nog in gebruik is. Aan de Via delle Piazze huisvest de Duitse synagoge, in 1943 door de fascisten in brand gestoken en in 1998 gerestaureerd, het Museum van het Joodse Padua.
Het getto werd ’s avonds afgesloten met vier poorten, elk bewaakt door een Jood en een christen. Bij de kerk San Canziano zitten nog de scharnieren van een poort; twee gedenkstenen, in het Latijn en in het Hebreeuws, herinnerden de Joden eraan voor zonsondergang terug te keren.
De Joodse gemeenschap woonde al sinds de middeleeuwen in Padua, verbonden met de handel en de universiteit. De poorten van het getto werden in 1797 neergehaald, toen de val van de Republiek Venetië de Joden volledige burgerrechten bracht.